Toerclub Westfrisia  
Startpagina Rittenoverzicht button9 ritverslagen Nieuwsbrief Ledeninfo Fotocollage Weerpagina Contactpagina
 
  bericht-renners














NTFU
Ritverslagen
 
Ritverslag - Uit de Oude Doos 1964 van de vorige eeuw.

Jan Ve. vroeg of ik nog wat voor het clubblad (in het jaar 2005) had uit de oude doos, ja dozen heb ik wel genoeg maar ja, je ruimt ook wel weer eens wat op. Tijdens de gezinsfietsdag zondag j.l. hoorde ik dat Rob en Els naar Polen op vakantie gaan, nou had ik gehoopt dat ze op de fiets zouden gaan dan had ik ze de weg kunnen wijzen,  ik heb daar in 1964 ook een tochtje gedaan. Als ik dan in een finish plaats aankwam kocht ik een ansichtkaart en stuurde die dan op naar huis, ik had net verkering met Annie, nu mijn vrouw (nog steeds) en hoopte dat hij aankwam, want de (Berlijnse)   muur stond er nog steeds.
jan br
Toen we heen gingen met het vliegtuig wilde hij eerst niet starten, wist ik veel, dat deed onze auto ook wel eens niet, het was een Pools vliegtuig met propellers. Nadat we ingestapt waren gingen we eerst naar Berlijn, daar moesten we allemaal uitstappen en na een kwartier weer instappen, vraag niet waarom. Nog even doorvliegen naar Warschau waar wij een visum moesten aanvragen want dat hadden we van tevoren niet gedaan omdat de drie medewielrenners, Nol K. uit Leiden - Janis B. uit Zwijndrecht en Wim B. uit Utrecht hun paspoort niet konden missen, dat waren al broodrijders die bijna elke dag in België reden. Wij liepen daar maar een beetje rond op het vliegveld, een beetje praten met de mensen achter het hek in gebroken Duits. Er was een echtpaar die aan ons vroeg of wij konden zorgen voor wat leerboeken voor kleine kinderen om Nederlands te leren. De douane zag dat en toen moesten we in een wachtkamer wachten tot ons visum klaar was, per visum duurde dat wel een kwartier en dat zes keer.

We werden met een taxi naar een stadion gebracht waar we moesten overnachten, onze koffers uitpakken en de fiets in orde maken voor de tijdrit die we eerst moesten rijden, er waren ± 180 Polen en 4 Belgen en 4 Nederlanders. De beste 110 Polen mochten mee doen de rest viel af, wat voor tijd wij hadden was geen probleem wij konden altijd starten. De tijdrit die we moesten rijden was ± 50 kilometer, ik had thuis een nieuw tandwiel op het achterwiel gedaan maar geen nieuwe ketting, dus de ervaren wielrenner weet dan wel dat je dan af en toe doorslaat en ik kon dan ook niet te zwaar zitten.

Intussen had ik een ansichtkaart van Warschau gekocht en op de bus gedaan, ze zijn alle negen in Holland aangekomen, er was toen sprake van dat de post gecontroleerd werd. De volgende dag was het slecht weer, met emmers kwam het water uit de lucht, met zo'n 120 man gingen we van start. Na ± 20 Kilometer kwam ik ten val over de kop en had ik een stuk hout met ijzerdraad in mijn voorwiel gekregen. De ploegleiderauto er direct bij en die keek het eerst naar mijn stuur of die wel recht stond. Op de fiets, een duwtje en achter de auto aan, kom op rijden, ja maar dat mag toch niet achter een auto stayeren, niets mee te maken, de 54-14 en rijden maar. Op een kruising stond een auto van de jury, hij stak twee vingers op, ik dacht die moet naar de wc met dit hondenweer, maar het bleken twee strafminuten te zijn, maar ik zat weer bij het peloton voor de volgende 160 km, want 180 km per dag was heel gewoon.

We kwamen altijd op een wielerbaan aan met of zonder sintels en van start af ging de beuk er in. Bij de start kon je wat eten pakken, het enige wat ik kon gebruiken was appelgebak, dat was dan een grote klomp in je achterzak en dat moest je dan onderweg van je hand af schrapen. Ik had zelf van thuis sinaasappels meegenomen want die waren daar niet te koop, ook bananen niet. Hoe de etappe's precies liepen weet ik niet meer, ik denk dat we richting GRUDZIADZ zijn gegaan en toen naar MALBORK en SLUPSK en 51-H1atl. SZCZECINEK en GORZóW, daar is een foto van een standbeeld van misschien wel de opa van de overleden PAUS. We mochten geen fototoestel meenemen naar Polen maar onze masseur was ook fotograaf dus de eerste de beste keer dat we prijs reden pakten we een fototoestel van de prijzentafel omdat er elke dag prijzen waren en altijd in natura.

Nu kon de masseur af en toe een foto nemen bij de start. Ik had tot nu toe nog geen prijs gereden en de jongens zeiden 'je moet wat meer van voren gaan rijden'. Dus ik de volgende dag naar voren, zo was ik thuis opgevoed, luisteren naar wat je wordt gezegd. Ik kwam met een groepje van ± 10 renners vooruit te zitten met mijn ploegmaat Janis B., wij om de beurt demarreren en ja hoor Janis was weg. Een paar honderd meter voor mij reed hij niet het stadion in maar hield hij links aan, ik reed samen met de groep wel het stadion in en werd toen tweede, Janis kwam huilend naar de ploegleider toe en vroeg of hij door deze pech en fout niet met het vliegtuig naar huis moest, hij was zo bang om te vliegen. 's Avonds moest ik voor mijn tweede plaats een prijs uitzoeken van de tafel, de renner die eerste werd nam een dikke wollen trui, terwijl er een mooie grote radio stond en die was voor mij!

Ook was er een dag dat we 's middags vrij hadden, dan mocht je kiezen of je met de boot een tochtje over het meer ging of naar de bunker van Adolf Hitler kijken, ik koos voor het boottochtje net als laatst in Enkhuizen met het gezinstochtje. Toen wij in dat bootje in Polen zaten kwam er ook een politieboot langs, en wij een beetje grapjes maken naar hun maar ons werd vermaand omdat niet te doen.

De volgende dag weer van start met een renner minder van ons want Nol K. was gevallen en zijn fiets was stuk. En nog een dag later viel Willem Br. ook uit, hij was een zoon van een slager en die weet wat lekker is. Bij het warm eten was het steeds van dit is niet te eten en dat lust ik niet, maar hij viel af en als hij aan de start stond moest hij met de broek af, gauw achter de mensen in het gras. Dat hield hij echter niet vol dus afstappen, wij met zijn tweeën de vlag van Holland hoog houden. De laatste rit was ver van Warschau af en de volgende dag moesten we bijna een dag rijden met de taxi, die taxi`s waren aan de achterkant helemaal open dan kon de ploegleider er zo uit springen.

De terugreis ging met een K.L.M. toestel, dat was wel wat beter, het was een straal-vliegtuig, alleen al die stewardessen die Hollands spraken, dan voelde je je gewoon weer thuis, je was toch gespannen omdat je niet vrijuit kon praten. Het was net of er altijd iemand achter de deur meeluisterde. Bij aankomst op Schiphol stond mijn Vader en W v Dok met zijn auto mij op te wachten, de prijzen die we gewonnen hadden werden gezamenlijk verdeeld, door de gebroken fiets van Nol K. hoefden we geen invoerrechten te betalen. Bij thuiskomst vroegen ze hoe het met mij ging, ik zag er niet goed uit, afgevallen en met ingevallen wangen, ik had toch alles opgegeten wat ik op mijn bord kreeg, alleen de soep at ik met een vork, dat vaste voedsel in de soep was toch weer massa voor 200 km. En thuis moesten we ook eten wat de pot schafte.

lijn
Sportieve groet - Jan Br.   pijl-boven



 
Contactgegevens Clubinformatie Wielersportbond Het Weer
Secretaris: R. Korbag Lid worden De NTFU Buienradar
telefoon 0228724334 Meer informatie Toerclub Fietsverzekering Bewolking
mail E-mail secretaris Routebeschrijving Clubhuis NTFU - Visie en Missie Pollenkaart
 

 

© Toerclub WestFrisia